Genieten van Grupetto, van de eerste tot de laatste noo

14-10-2014 10:31

 

Afgelopen vrijdag ontving de Cultuurtempel in Maarkedal de voorlaatste editie van de “Oorlogspennen in de Vlaamse Ardennen”, een organisatie van de bibliotheken van de Vlaamse Ardennen. Onze bib was uiteraard weer aardig vertegenwoordigd met een zo goed als volle bus …

“In Flanders Fields”

“Bijna 100 jaar geleden, maar nog steeds tastbaar, werd “The War to End All Wars” uitgevochten – de Groote Oorlog – voor een groot deel in onze Vlaamse Westhoek. Op de voormalige slagvelden grazen nu vreedzaam koeien, doch geen twee spaden onder het gras werd de tijd bevroren en komen met het ploegen granaten mee.

Een meer dan vier jaar durende absurde slachtpartij voor vaak slechts enkele meters terreinwinst op de vijand, met wereldwijd 10 miljoen doden als gevolg. Dit alles in ongehoord barre en slopende omstandigheden.

Als uitlaatklep voor dit onbeschrijflijke lijden namen enkelen hun toevlucht tot het schrijven van een een ultiem gedicht. Ook populaire deuntjes met soms wrange teksten brachten troost en afleiding in de loopgraven.”

Beter dan de groep het zelf omschrijft, op hun mooie website, kan ik het onmogelijk doen. Wel deel ik graag mijn indrukken van een meer dan geslaagde avond …

Duits, Engels, Frans en Westvlaams

De gedichten kwamen van de hand van zowel Duitse als geallieerde zijde. Geleden werd er immers door alle soldaten, aan beide zijden van het front. We werden deelgenoot aan hun verzuchtingen, hun hunkering naar thuis, hun berusting en rebellie. Getuigen van een zinloge, veel te veel mensenleven eisende oorlog.

Aan het begin en het einde van de erg genietbare voorstelling weerklonk klaroengeschal. De afsluiter bezorgde me kippenvel, omdat de tonen me herinnerden aan de Last Post te Ieper. Tot het zo ver was weerklonken dan weer vrolijke, uitgelaten deuntjes, maar ook erg ingetogen, weemoedige muziekstukken.

Met namen als Niemandslandmarsch, Keep the home-fires burning, my belgian rose, the rose of no man’s land, het overbekende in flanders fields where puppies grow, I want to go home … en erg bekende liedjes met k k k Katy, maar vooral It’s a long way to To Tipperary, dat tot ieders vreugde als bisnummer herhaald werd. Van dit nummer hoort u ook een geluidsfragment op de hierboven vermelde site. Wedden dat u het herkent ?

 

Bron : www.tbrakelt.be