60 jaar priester

23-05-2014 10:28
 
Pater Van Wielendaele uit Nederbrakel viert dit merkwaardige jubileum …
Onlangs was het groot feest in het klooster van de Witte Paters aan de Linthoutstraat in Brussel. In dat klooster verblijft onze dierbare missiepater Lucien Van Wielendaele. Lucien werd geboren in Nederbrakel op 18 juni 1929. We kennen ook zijn broer Omer die sinds enige tijd terug gekeerd is naar zijn geboortedorp en samen met zijn echtgenote verblijft in het Sint-Franciscustehuis. Omer was een gekende figuur in het KSA- midden van Brakel. Ook zijn zus Miet Van Wielendaele was een gekende figuur bij vele Brakelaars doordat ze in Michelbeke vele jaren leerkracht was.
 
zijn leven in een notendop 
Zij groeiden op in het gezin van Cyriel Van Wielendaele en Irma Faignaert. Lucien volgde een opleiding tot priester en werd in Heverlee als witte Pater, priester gewijd door Mgr Stappers op 18 april 1954. Ondertussen studeerde hij af als licentiaat klassieke philologie aan de katholieke universiteit te Leuven. Het was zijn droom om naar de missies te trekken en daar met het woord van de Heer in de hand evangelisatiewerk te doen en mee een nieuwe samenleving uit te bouwen. Reeds op 29 augustus in 1959 vertrok hij naar Congo: een droom ging in vervulling. Toen was een reis naar Congo nog een heel avontuurlijke onderneming, zeker eens men van wal gestapt was. De reis naar het binnenland was dikwijls een hachelijke zaak.
Eens ter plekke werd onze Lucien professor aan het klein seminarie van Fataki (bisdom Bunia). Zo bouwde hij mee aan de opleiding van een inlandse clerus: ook later in zijn leven zal hij bij herhaalde terugkeer naar Congo aan dit werk mee voortbouwen.
Van 1970 tot 1977 was pater Van Wielendaele provinciaal van België voor de Witte paters: zijn confraters geloofden duidelijk in zijn kwaliteiten en zijn mogelijkheden om leiding te geven aan hun congregatie.
Van 1977 tot 1984 was hij weer in Congo en was verbonden aan het college van Bunia : uit deze periode dateren ontzettend veel contacten met de plaatselijke bevolking: zijn hart was helemaal ingenomen door de Congolezen en hun toekomst. Zo werd hij tevens professor van de eerste cyclus in Ruzizi-Bukavu van 1985 tot 1991.  En regionaal assistent van 1991 tot 1997. Hij was ook verbonden aan de plaatselijke pers en gaf een kritische krant uit : hij was hiervoor verantwoordelijk van 1997 tot 2001. Toen waren er al heel veel moeilijkheden in de streek en niet zelden lazen we in zijn brieven over aanvallen, bedreigingen, overvallen ( ook zijn klooster werd aangevallen) . Doch onze pater bleef geloven in een betere toekomst voor zijn mensen. Van 2002 tot 2004 werd hij mede betrokken bij de foyer Godefroid Ngongo en bij het pastoraal ministerie te Bunia (2005-2010). Door de oorlogssituatie van dat moment waren de noden ook zeer groot en de voorzieningen beperkt.
 
Op het Hemelvaartsfeest van Maria (15 augustus) van het jaar 2010 keerde Lucien definitief terug naar België. Hij vond een nieuwe thuis in de Linthoutstraat in Brussel waar hij samen met confraters geniet van een rustige oude dag en waar ze sterk meeleven met de collega’s in de missies vandaag.